Nationalistische en extreemrechtse partijen proberen een machtsblok te creëren voor de Europese Parlementsverkiezingen
21 mei 2019 |
Abdulhamit Yücel
Foto op pexels.com Pixabay

De aankomende verkiezing wordt gezien als een omslag in het politieke landschap van Europa. De reden hiervoor zijn de inspanningen van nationalistische en extreemrechtse partijen om een ‘machtsblok’ in heel Europa te creëren. Voorbeelden daarvan zijn onder andere Matteo Salvini in Italië, Marine Le Pen in Frankrijk en Geert Wilders in Nederland. We onderzochten de ontwikkeling van nationalistische partijen in Europese landen.

De Europese Parlementsverkiezing wordt gezien als een kans door nationalistische en extreemrechtse partijen in Europa. Deze politieke bewegingen boeken grote winst uit de verkiezingen. Sommige politieke bewegingen hebben een machtspositie en sommigen stijgen naar de belangrijkste oppositiepositie.

In Oostenrijk en Italië hebben en de extreemrechtse partijen successen geboekt. In deze landen hebben de partijen verschillende machtsposities in de coalitie bemachtigd. In Spanje heeft de Vox-partij sinds 1975 de terugkeer van de democratie in het land gelukt om 24 zetels in het parlement te halen.De extreemrechtse partijen hebben voor deze verkiezingen het initiatief genomen om een ​​pan-Europees machtsblok te creëren. Deze ontwikkeling kan enerzijds worden gezien als een reactie op de huidige politieke orde, anderzijds de ontevredenheid onder de burgers over onderwerpen zoals immigratie en nationale identiteit. De aankomende verkiezing van 23 mei kan dus een aanzienlijke impact hebben op de machtsevenwichten in het Europees Parlement.

Welke landen kunnen straks impact hebben op het politieke landschap van Europa?

Italië

De leider van de Italiaanse, rechtse, separatische partij Lega Nord, Matteo Salvini, inmiddels minister van Binnenlandse Zaken is een van de leidende figuren die streeft naar een vereniging van rechtse Europese partijen op Europees niveau. Salvini is voormalig lid van het Europees Parlement.  Salvini’s extreemrechtse Lega-partij vormde in juni 2018 een regering met de Vijfsterrenbeweging.

De opkomst van de Lega-partij begon in 2008. Italie werd hard getroffen door de financiële crisis van 2008 en na de toestroom van migranten uit Noord-Afrika in 2016.

Volgens Salvini deelt zijn partij een gemeenschappelijke zaak met de grootste oppositiepartij van Duitsland, AfD, de Finse partij in Finland, de Deense Volkspartij, de Vrijheidspartij in Oostenrijk en de Nationale Unie in Frankrijk. Eerder deze maand deelde Salvini foto’s met Marine Le Pen waarbij hij zei dat ze klaargestoomd waren om de Europese Parlementsverkiezingen te winnen.

Duitsland

De Alternative for Germany (AfD) partij, die pas zes jaar geleden werd opgericht, slaagde erin de Bondsdag binnen te komen met 12,6 procent van de stemmen en werd de grootste oppositiepartij van het land. De AfD werd Aanvankelijk geprofileerd als een anti-EU-beweging. Later evolueerde de AfD in een anti-islampartij.

Het wordt aangenomen dat de opkomst van de AfD een weerspiegeling was van de ongerustheid die werd veroorzaakt door de ‘Wir schaffen das-politiek’ van premier Angela Merkel tegenover immigranten.

In 2015, toen de migrantencrisis een hoogtepunt bereikte, had Merkel zijn grenscontroles versoepeld en konden meer dan 1 miljoen Syrische, Afghaanse en Iraakse immigranten naar Duitsland gaan. Dat resulteerde in een dieptepunt voor de christen-democraten van Merkel.

Haar partij boekte de slechtste verkiezingsresultaat van afgelopen 70 jaar. Ondanks dat slaagde Merkel erin om voor de vierde keer premier te worden in een coalitie met de sociaal-democraten.

AfD werd na de verkiezing de belangrijkste oppositiepartij in het parlement en heeft tot nu toe zijn grootste politieke succes behaald. Hierdoor werden er veranderingen doorgevoerd. In haar eerste toespraak in het parlement beloofde ze dat de ‘humanitaire uitzondering’ in 2015 niet zou worden herhaald, met de belofte de grensbeveiliging te vergroten.

Oostenrijk 

De conservatieven waren jarenlang samen met de sociaal-democraten de belangrijkste regeringspartijen in het Oostenrijkse parlement. Dit duurde tot 2017. De Conservatieve Oostenrijkse Volkspartij (ÖVP) en de extreemrechtse Oostenrijkse Vrijheidspartij (FPÖ) vormden een coalitieregering na de verkiezingen van 2017.

Net als in Duitsland was de migrantencrisis een belangrijke campagne voor de rechtse partijen in Oostenrijk. De Oostenrijkse premier Sebastian Kurz bleef fel tegen de migratie. Na de verkiezingen zijn er wetsvoorstellen ingediend, zoals het verbod op hoofddoeken op scholen en de confiscatie van telefoons van immigranten.

Frankrijk

Marine Le Pen, de rechtse oppositieleider van Frankrijk, werd in mei 2017 verslagen door Emmanuel Macron tijdens de presidentsverkiezingen. Le Pen’s partij Front National kon geen succes boeken met de parlementsverkiezingen. Later werd haar partij omgedoopt tot Nationale Eenheid. Uit recente peilingen blijkt dat haar partij Nationale Eenheid meer stemmen kan behalen dan Macron’s En Marche.

21 mei 2019 |
Abdulhamit Yücel