Studentenbelang als prioriteit
9 april 2019 |
Elise van Berkum
De campagne is nu in volle gang. Foto: Elise van Berkum

De opkomst voor de Universiteitsraad is al jaren rond de twintig procent, maar Fu Zandy (27) staat al voor haar negende jaar op de lijst voor de Lijst Vooruitstrevende Studenten (LVS). Ook dit jaar is ze er weer druk mee. “Na drie dagen campagnevoeren zijn studenten je gewoon spuugzat!”

“Ik werd bij mijn eerste jaar gevraagd om bij LVS te gaan, en in mijn tweede jaar ben ik meteen het bestuur in gegaan. Ik heb me er vol ingegooid! Ik heb tot nu toe vier keer in de faculteitsraad gezeten namens LVS en twee keer in een opleidingscommissie. Ik ben nu bezig met twee bachelors aan de Universiteit Leiden, namelijk geschiedenis en fiscaal recht. Verder heb ik ook een actief verenigingsleven gehad, en was ik bij de verschillende minors die ik heb gedaan ook altijd bezig. Ik vind dat je zo actief mogelijk moet zijn, en ik heb een beetje een ‘joh, waarom niet’-instelling. Het is goed voor je zelfontwikkeling en om een netwerk te vormen. Als je al deze dingen met je studie kan combineren, en je denkt er energie uit te gaan halen, zou je het gewoon moeten doen!”

Fu Zandy staat al negen jaar op de lijst voor LVS. Foto: Elise van Berkum

De Universiteitsraad

“De Universiteitsraad vormt een soort overkoepelende laag en komt in actie wanneer er een beleid uitgezet moet worden dat de hele universiteit aangaat. Een voorbeeld hiervan is toen de beslissing werd genomen dat het BSA van 40 naar 45 punten verhoogd zou worden. Hierover kunnen opleidingscommissies en faculteitsraden geen beslissingen maken. De Raad is opgemaakt uit docenten, die elke twee jaar worden verkozen, en studenten, die ieder jaar opnieuw worden verkozen. De rol van de Raad is een soort sparringspartner zijn voor het College van Bestuur, en het vormt ook een controlerend orgaan. Het College kan niet zomaar elke beleidsverandering erdoorheen jagen. Bij sommige dingen heeft de Raad een adviserend recht, waarbij het College dit wel naast zich neer mag leggen mits ze er een sterke motivatie voor kunnen geven. Voor andere kwesties heeft de Raad instemrecht, en dan moet het College dus wel echt afwachten wat de Universiteitsraad beslist voordat ze tot actie kunnen overgaan.”

Partijen

“Je moet wel een beetje bedenken dat, in tegenstelling tot de landelijke verkiezingen, je niet intens veel onderscheid kan maken tussen de partijen die meedoen. Iedereen heeft namelijk de belangen van studenten als prioriteit, en dat betekent dat de grootste punten ook met elkaar overeen zullen komen. Veel partijen pikken ook elkaars punten in, iedereen heeft tegenwoordig bijvoorbeeld groene punten in zijn partijplan staan.”

“Toch zijn er wel kleine onderlinge verschillen, CSL richt zich namelijk vooral op christelijke studenten, waardoor ze dus ook een hele steady basis hebben bij gelovige verenigingen. ONS focust zich vooral op verenigingen, en daarmee focussen ze zich op de netwerkstudent. De DSP is echt specifiek gericht op internationale studenten, want dat is voor andere partijen wel echt een lastige groep gebleken om te includeren. De Partij voor Biomedische Studenten komt op voor de bètastudies. Voor deze partij staat er maar één persoon op de lijst. Wij van LVS proberen echt elke student eruit te pikken. Je hebt echt heel veel verschillende soorten studenten op de Universiteit Leiden. We proberen hierom ook mensen op de lijst te krijgen met verschillende achtergronden. Als we de lijst samenstellen kijken we naar wie er weer mee wil doen, en dan proberen we ook te kijken in welke hoek we mensen missen. Dan proberen we uit die groep mensen erbij te betrekken, want het is in zo’n diverse universiteit belangrijk dat iedereen zich gerepresenteerd voelt.”

Campagne voeren

“De verkiezingsweek is dit jaar een maand naar voren geschoven, omdat deze eerst altijd in de tentamen periode viel. Dat is een onhandige tijd voor studenten! We wilden ook de duur terugdraaien van vijf naar drie dagen, want eerlijk gezegd zijn mensen je na drie dagen campagnevoeren al gewoon spuugzat. Mensen gaan je ontwijken wanneer je ze probeert aan te spreken, je ziet bijvoorbeeld dat ze een andere ingang gaan nemen of ze vermijden gebouwen zoals het Lipsius gewoon helemaal deze week. Bij het KOG heb je maar één ingang, dus dan hebben studenten gewoon geen keus. Dan kunnen ze echt onbeschoft worden omdat ze je zo zat zijn.”

“Toch hoor je regelmatig: “Ik heb helemaal niks van de verkiezingen gehoord!” Studenten vragen zich dan af waarom de Universiteitsraad minder bekend is. De opkomst is jaarlijks rond de 20%, wat natuurlijk niet hoog is. Waarom mensen er vaak niet van op de hoogte zijn is omdat we buiten de verkiezingsweek, van maandagochtend 9 uur tot donderdagmiddag 4 uur, geen campagne mogen voeren! Je mag buiten deze week om geen posters ophangen, je mag geen flyers uitdelen, je mag niet langs de faculteiten gaan, je mag geen praatjes houden in de collegezalen, niks. En tijdens de verkiezingsweek gelden er ook strenge regels voor het campagnevoeren. Bij het KOG mag je bijvoorbeeld tussen half 11 en 4 campagne voeren, en als je vijf minuutjes te vroeg begint met je tafel optuigen staan daar sancties op en mag je de rest van de dag daar geen campagne meer voeren.”

Fu bij de campagnetafel van het LVS in het Lipsius. Foto: Elise van Berkum

“Deze strenge regels zijn er dus omdat studenten ons na een paar dagen campagne helemaal zat worden. Er was eerst ook een plan om met polsbandjes te gaan werken, dat mensen die om kunnen doen als ze al gestemd hebben of met rust gelaten willen worden, zodat wij ook niet onze tijd verspillen met een praatje houden voor dovemansoren. Ook zijn deze regels er omdat er over de jaren heen nog wel eens smerig campagne is gevoerd, en ik zal dan even in het midden laten uit welke hoek dat kwam, maar we mogen bijvoorbeeld niet in de UB campagne voeren. Deze partij ging dan niet in hun partijshirts, maar in hun gewone kleding, gewoon in de UB zitten, onder het voorwendsel om te gaan studeren, maar ondertussen spraken ze alsnog alle mensen aan om op hen te gaan stemmen. Dat is echt een hele stiekeme manier van doen.”

Samenwerken

“Dan is wel nog de vraag, wanneer je als andere partij hierachter komt, of je dat ook echt moet gaan aangeven. Want aan de ene kant, tijdens de verkiezingen wil iedereen natuurlijk zo veel mogelijk stemmen winnen voor zijn eigen partij, maar zodra dat achter je ligt en je verkozen bent is het heel erg mét elkaar.”

“De Universiteitsraad is dus totaal niet te vergelijken met de landelijke verkiezingen; er is geen oppositie, je zit allemaal in het kabinet. Zoals ik al zei, je houdt er allemaal dezelfde belangen op na: die van de student. En misschien zijn er wel kleine onderlinge verschillen tussen partijen, maar op de belangrijkste punten zie je dat de raadsleden elkaar zullen bijvallen. Voor een klein deel is dat omdat je elkaars steun nodig hebt op bepaalde punten, maar voor een groot deel is dat omdat je het ook echt met elkaar eens bent.”

Klik hier om de uitslagen van de Universiteitsraadverkiezingen te bekijken.

9 april 2019 |
Elise van Berkum