Een kleurrijke zee van regenponcho’s en paraplu’s
13 maart 2019 |
Milan Boon
Foto: Klimaatmars ・Milan Boon

“Mamma, wanneer begint het nou?” vraagt een kind van een jaar of vijf, terwijl de regendruppels van zijn blauwe regenjas afglijden. Ondanks het grauwe weer is het een drukte van jewelste op het Damrak. Een auto verlaat de parkeergarage van de Bijenkorf en probeert zich door de menigte te wurmen, waarop een wat oudere vrouw triomfantelijk een kartonnen bord op houdt naar de bestuurder. “Ga toch fietsen” staat er in blauwe letters op geschreven. Even later laat ze trots de andere kant van het bordje zien:”Genoeg is genoeg.”

Ondanks het slechte weer zat de stemming er al gauw goed in.

Officieel zou de klimaatmars zo onderhand begonnen moeten zijn, maar hier in de achterhoede valt daar weinig van te merken. Zo nu en dan schuift de mensenmassa een meter of twee op, om daarna meteen weer tot stil stand te komen. Niet dat dat erg is. Tijdens het stil staan wordt er flink op los gekletst en heerst een opgewekte sfeer.


Iets na tweeën is het dan zo ver: de menigte komt in beweging en op een langzaam tempo begeeft zij zich richting de Dam, waar het podiumprogramma ondertussen afgelopen is.

Eerder op de dag traden onder andere Typhoon en Claudia de Breij daar op, maar achterin de stoet waren daar enkel flarden van te horen.

Opgetogen marcheert de natte mensenmassa voort.

Opvallend is de grote vertegenwoordiging van GroenLinks leden. Het wemelt van de kleine groepjes in het groen geklede partijleden. Op hun bordjes is te lezen waar ze vandaan komen. Breda, Leiden, Delft, Apeldoorn, Groningen en ga zo maar door.

Eenmaal op de Dam aangekomen, versnelt het tempo. Niet langer gehinderd door de beperkte ruimte van het iets te krappe Damrak, vloeit de menigte over het plein als een soort vloedgolf van regenjassen en paraplu’s.

Een groep mensen staat appels uit te delen. “Wilt u er ook een?” Vraagt een meisje. Ze loopt zij aan zij met een grote houten kar, die volledig gevuld is met het roodgele fruit. Gretig wordt het voedsel aangenomen.


De kar is een initiatief van de Nederlandse tak van het Slow Food Youth Network, een jongerenbeweging die zich inzet voor verantwoord voedsel. Het uitdelen van appels sluit goed aan op één van de tips die MilieuDefensie gaf in aanloop naar de Klimaatmars: door eten uit te delen kun je voorkomen dat je mede-lopers bij de McDonald’s belanden.

Bezoekers van Madame Tussauds staan voor de ramen druk foto’s te nemen van de mensenmenigte. “Ja die hebben het makkelijk. Zij staan lekker droog en hoeven niet mee te lopen”, grapt een deelnemer van de mars.

Wanneer een groep jongeren de retorische vraag “waar is dat draagvlak?” stelt, weerklinkt een eensgezind en luid antwoord. Hier is dat draagvlak natuurlijk! Om de zoveel tijd roept een man wat over meer investeren in kernenergie, maar de enige reactie die hij krijgt is van een kind dat geërgerd “opa!” uitroept.

Of het meisje het niet eens is met de uitspraak, of zich simpelweg schaamt voor haar luide grootvader is onduidelijk. Wat daarentegen wel zonneklaar is, is dat de Klimaatmars een evenement is voor alle leeftijden.

Eenmaal aangekomen bij het Museumplein valt de stoet dan eindelijk uit elkaar. Het is wel welletjes geweest. De missie is geslaagd. De ruim 35.000 deelnemers hebben een duidelijk signaal weten af te geven, nu nog hopen dat de politiek er wat mee doet.

  • Een slimme manier om geen lamme arm te krijgen: een bordje op je rug

13 maart 2019 |
Milan Boon