De strijd van gelijkheid is in elke generatie vrouwen zichtbaar.
De bekendste vrouw die tegen de heilige huisjes van de mannenwereld aanschopte, was Aletta Jacobs. Rond 1870 begon zij aan te geven dat zij ook voor een beroep in de medische wereld wilde studeren. Dit was de start van de eerste feministische golf. Aletta heeft de weg voor veel vrouwen na haar open gemaakt om te zorgen dat vrouwen gelijke rechten krijgen als mannen.
In deze tijd groeide ook mijn betovergrootmoeder op. Zij trouwde, kreeg kinderen en werd huisvrouw. Vanuit haar huis werd niet gestimuleerd om door te leren als vrouw.
De generatie van mijn overgroot oma, Lijdia, kreeg stemrecht in 1919. Jonge vrouwen werkte wel, als kamermeisje, hulp in de huishouding en winkelbediende. Dus vooral niet als leidinggevende. Veelal stopte ze na het huwelijk met werken en werden huisvrouw. Vrouwen waren dus financieel afhankelijk van hun echtgenoot.
De generatie van mijn oma Wil, zat in een tussenfase waarin meisjes na de lagere school konden doorleren. Maar dan wel op de huishoudschool, vrouwen waren ondervertegenwoordigd op de MULO en de HBS. Er werd geacht dat deze vrouwen tijdelijke banen zochten in vrouwelijke beroepen. Ook mijn oma heeft de huishoudschool gedaan is daarna gaan werken als naaister in de linnenkamer van een groot hotel. Zij heeft haar moeder altijd verweten dat zij niet naar de MULO mocht en haar broer wel. “Ze was een sterke vrouw, die binnen haar werk uitdagingen zocht in bijvoorbeeld het verlenen van eerste hulp bij het keukenpersoneel of gasten”, vertelt mijn moeder. “Ze wilde veel meer dan wat mogelijk was voor vrouwen in die tijd. Ze was lid van de reddingbrigade in Noordwijk en volgde ze opleiding tot zweminstructrice.” Mijn oma werd dus duidelijk geremd in haar ambities door haar tijdgeest.
Mijn moeder, Karen, is geboren in de tweede feministische golf. Haar moeder wilde dat haar dochters al het mogelijke uit zichzelf konden halen. Mijn tante, Matty, volgde na de MAVO een opleiding om etaleuse te worden en ging daarna naar de kunstacademie. Zij kreeg de gelegenheid om haar passie te volgen en is ook haar hele leven kunstenares gebleven.
In deze tijd werd ook de Dolle Mila opgericht in 1969. Zij voerde vooral actie voor gelijke rechten voor vrouwen en mannen uit onvrede over de maatschappelijke positie van vrouwen. Ook was er de mogelijkheid om zelf te bepalen of en wanneer je kinderen wilde krijgen door de anticonceptiepil. Vrouwen werden onafhankelijker en eisten gelijkheid.
Mijn moeder, Karen, wilde na de MAVO naar de MTS. Haar klassendocent zei “De MTS is niks voor meisjes. Meisjes gaan naar de Laboratoriumschool.” Dus ging mijn moeder naar de laboratoriumschool. Dat bleek niet passend te zijn en na twee jaar is mijn moeder aangenomen bij de politie en naar de politieschool gegaan. Op de politieschool zaten toen nog geen dertig vrouwen en in de lichting van mij moeder zaten dertig vrouwen. De wens van de politie was een beter afspiegeling van de maatschappij te worden dus werden er meer vrouwen aangenomen. Na tien jaar is ze door gaan leren en naar de officiersopleiding op de Nederlands Politie Academie gegaan. Dit was een HBO-opleiding. Ze beland in de harde hiërarchische mannenwereld van politieofficieren. “Ach meisje, jouw tijd komt nog wel”, werd gezegd tegen mijn moeder toen ze al begin dertig was. Deze man was twee jaar ouder, één rang hoger en had een lager opleidingsniveau. Politiemannen in het managementteam hebben er veel aan gedaan om vrouwen zoals mijn moeder niet door te laten groeien naar hogere functies.
Mijn moeder heeft voor zichzelf keuzes kunnen maken en financiële onafhankelijkheid gehad. Maar ze heeft altijd last gehad van tegenwerking van witte politiemannen in leidinggevende functies. Toen mijn moeder zwanger werd, was het einde carrière. Als alleenstaande moeder werken was not done. Na 28 jaar heeft ze de overstap gemaakt naar het mbo-onderwijs.
Ik ben dus geboren uit een BOM moeder. Ik heb de optie gekregen om alles uit het leven te halen zonder vooroordelen over wat ik moet zijn volgens de maatschappij.
Mijn generatie vrouwen hebben alle rechten en mogelijkheden, maar er zijn conservatieve stromingen die de vrouwenrechten willen inperken. Vandaar dat een volgende feministische golf altijd nodig blijft.