Hoe Parijs er voor kan zorgen dat haar olympische dorp geen spookstad wordt
7 april 2024
Tamar van den Berg
Student minor Journalistiek en Nieuwe Media (2023/2024).

De olympische vlam is 16 april vertrokken vanuit Griekenland. Dat betekent dat de Olympische zomerspelen er bijna aankomen. De stad die dit jaar de organisatie op zich heeft genomen is Parijs. Deze organisatie neemt veel verantwoordelijkheid met zich mee. Wereldwijd moeten de Olympische spelen een goede indruk achterlaten en na de Olympische spelen moeten lokale bewoners niet de dupe zijn van de naweeën van het evenement.

Het organiseren van de Olympische spelen kost enorm veel geld. Gemiddeld 12 miljard dollar per spelen. Ondanks dat de spelen zoveel geld kosten zijn er toch nog altijd steden die het aandurven om de Olympische spelen te organiseren. Door de Olympische spelen komt een stad groot in beeld in de wereld en dat leidt tot toerisme. In Parijs worden er komende zomer bijvoorbeeld 15,3 miljoen toeristen verwacht, dat is tien procent meer dan de toeristische stad normaal al heeft. Steden die voor Parijs de spelen hebben georganiseerd hebben tijdens de spelen allemaal van het toerisme en de aandacht voor hun stad kunnen profiteren, maar niet alle steden hebben deze positieve invloeden door kunnen trekken tot na de olympische spelen (zie onderstaande kaart).

In de kaart is duidelijk te zien dat Londen, Vancouver en Tokyo er na de spelen goed vanaf zijn gekomen. Pyeongchang, Rio de Janeiro, Sotsji en Athene komen het slechtst uit de bus. Samen met aardrijkskundeleraar Kaj van Doorn zal er uitgelegd worden waarom sommige steden hun olympische gebied een betere toekomst hebben kunnen geven dan andere steden.  

Het eerste wat volgens van Doorn een belangrijke rol speelt bij een goede voortzetting van olympische faciliteiten is of een land een democratie heeft of niet. ‘Als je zo’n olympische spelen wilt binnenhalen dan moet je met een mooi plan komen. In een democratie is het zo dat je de bevolking mee moet krijgen. Ik kan me herinneren dat we ook Olympische Spelen in Nederland zouden krijgen. Maar er waren veel bezwaren er was betrekkelijk weinig draagvlak bij de bevolking.’ Binnen een democratie trek je de bevolking pas over de streep als het duidelijk is hoeveel de Olympische spelen gaan kosten en wat het de lokale bevolking uiteindelijk oplevert. ‘Londen bijvoorbeeld had echt een goed plan. Juist een achterstandswijk zou er beter van worden’, geeft van Doorn als voorbeeld.

Het tweede wat het voor steden makkelijker maakt om hun olympische dorp draaiende te houden is als ze niet veel hoeven bij te bouwen. Tokyo hoefde bijvoorbeeld maar 8 stadions bij te bouwen van de 43, maar Athene heeft 22 locaties nieuw gebouwd. Ook van Doorn herkent dat patroon; ‘Ik ben op vakantie geweest in Lille Hammer waar in 1994 de winterspelen zijn geweest. Skispringen is daar een hele populaire sport. Daar had je dus al een skischans. Daar had je eigenlijk al een heleboel faciliteiten. Bij Beijing en Sotsji is het qua klimaat niet de meest logische plek om winterspelen te organiseren.’ Bij de winterspelen van Beijing werd bijvoorbeeld alleen maar nepsneeuw gebruikt en Sotsji was een van de warmste winterspelen ooit.

Iets wat uiteindelijk het belangrijkst blijft, is dat Olympische steden een goed plan opstellen. Pyeongchang en Rio de Janeiro hadden allebei een toekomstplan voor het olympische gebied. Het plan was dat een armer gebied welvarender zou worden door de spelen. Dit bleek later meer een loze belofte of een hoopvolle gedachte. ‘Je kunt heel mooi dingen op papier zetten, maar de controle na de olympische spelen op de uitvoering van die plannen moet ook aanwezig zijn’, verklaart van Doorn het probleem van deze steden.

Als Parijs rekening houdt met onder andere bovenstaande punten, zou het goed moeten komen met het olympische gebied na de zomerspelen. Uiteraard is Frankrijk een democratie. Ondanks dat er wel kritiek is van lokale bewoners, staat een groot deel van de bevolking ook achter de organisatie. Verder is Parijs een grote sportstad, wat betekent dat er al veel stadions aanwezig zijn. Het Aquatics Centre is het enige stadion dat permanent nieuwgebouwd is voor de zomerspelen. Over de toekomst van dit gebouw is al nagedacht. Net als bij het Olympische dorp van Vancouver is het doel dat het Parijse olympische dorp duurzaam wordt en zorgt voor een groei van de lokale economie. Dit alles duidt erop dat de Parijse organisatoren op de juiste weg zijn om een spookstad te voorkomen.

7 april 2024 |
Tamar van den Berg
Student minor Journalistiek en Nieuwe Media (2023/2024).